Karalamalar

Acemilik biterken…

Askerlik anılarımdan bahsetmeye devam ediyorum. Part 1 için burayı, part 2 için ahanda burayı tıklayın.

Acemiliği bitirmeye az bir zaman kala “rap rap rap” yürümeler iyice zorlaşmıştı. Ayaklarımızın altı su toplar olmuştu. Bunları niye yaptırıyorlardı? Aşırı saçma bir şey çünkü. Dönem sonu töreni için hayvan gibi çalıştırıyorlardı. Bu arada bir önceki anılarımda bahsetmediğim bir komutan daha vardı. Ayağımın sakat olduğu zamanlarda bana ördek yürüyüşü yaptırmıştı. Muzazzam bir acı…

Hafta sonları askerlerin kafası biraz olsun dağılması için “aç aç” denilen, dansözlü çalgılı sazlı gruplar geliyordu. Hiiiiç haz etmezdim bu durumdan. Zorla götürülüp oynatırlardı. Sinema ona keza. 1 kuruş etmeyen tarihin unuttuğu filmleri projeksiyonla izletip 2 TL alırlardı. Felç geçirmiş bir şekilde sinemadan çıkardık. Çıkardık çünkü malum askeriye sandalyeleri…

Bir şekilde 75 günü tamamlayıp artık usta askerlik için dağıtımlara başlanmıştı. Ben ve arkadaşlarım time girdiğimiz için tekil dağıtımlara giremiyorduk. İlla tim şeklinde bir yerlere dağıtılacaktık. Timlerin nereye gideceği tek tek açıklanırken sıra bizim time geldi. Kötü bir yerlere düşeceğimizi biliyorduk o yüzden sonuç bizi hiç şaşırtmadı. Hayatımıza hoş “girdin” Van…

Tim olarak birbirimize bakıp adını koyamadığım bir gülümseme oluşmuştu. Bunun adı “ayvayı yedik” gülüşü olabilir. Eğitmen tim komutanımızla göz göze geldiğimizde başını sağa sola çevirmesi “bittiniz olm siz” der gibiydi. Tim komutanımız da ailesiyle sürekli sorun yaşayan, en pis yerlerde bulunmuş birisiydi. Severdim kendisini. Bize hayatta kalmak için öğütler verirdi. Sessiz bir doğada akar suyun sesinin değiştiğini anlamaya çalışın, ötedeki bir ağaçta kuşlar aniden toplu şekilde kaçıyorsa orada bir şeyler oluyordur vb sözleriyle bizi kendine hayran bırakıyordu. Arazi eğitimlerinde çok iyiydi. Şu an aklıma pek bir şey gelmiyor.

Eğitimler bitti. Eve gitmek için sabırsızlanıyoruz. Ailemizi arkadaşlarımızı görecektik. Son sabahımız artık, heyecandan kahvaltı yapamıyoruz. Eşyalarımızı almak için sivil deposuna gittik. Leş gibi kokuşmuş eşyalarımızı aldık ve otobüsleri bekledik. Biraz geç te olsa öğleden sonra otobüslere atlayıp evlere doğru yola koyulduk.

Devamı gelecek…

2
Kimler Neler Demiş?

avatar
2 Yorumlayanlar
KuzgunRecep Hilmi Tufan Son yorum yapanlar
  Yazılara abonelik?  
en yeniler en eskiler en çok oylananlar
Ne istersin canısı?
Recep Hilmi Tufan
Yorumcu
Recep Hilmi Tufan

Usta birliğini bekliyoruz. 🙂