Direkten dönen bir blogtan merhaba

Bir süredir bloğu kapatma fikrim vardı. Suspend olan bir blogtu. Hala da var bu kapatma fikri. İnternette boşa yer kapladığını düşünüyorum. Zaten okunması da az, neden hala çırpınıyorum ki?

Blog ikinci yılına girdiğinde de kapatma fikrim vardı. Üçüncü yıla doğru giderken yine kapatasım var ama olmuyor bir türlü. Onca masrafı, zaman ayırma gibi konuları düşününce “Neden kapatayım ki?” diyorum. Burası benim emeğim ve minnakta olsa gelir kapım. Umarım devlet çökmez bana.

Burası gerçekten okuyucuya sahip bir blog değil. Ben başka bir bloga gidip yorum yaparsam anca o zaman bloğa giriliyor ve yorum yapılıyor. Maalesef kötü bir durum bu. Kemik okuyucunun olmadığını düşünmek biraz burktuğu için son zamanlarda yazdığım yazılar hep Google’a yönelik. Oradan da sabit olmasa da birileri tıklıyor giriyorlar sağ olsunlar. Bir de yorum bırakılsa mütüş olacak. Neyse sitemim bitti.

Velhasıl kelam, blog en kötü bir sene daha ayakta kalacak. Bu bir sene içerisinde kaç yazı yazarım bilmiyorum. Belki satarım buraları. Kimselerin bilmediği, günlük gibi yazacağım bir adrese taşınırım. Pek yazma hevesim de kalmadı bu aralar. Bu hevesimin kırılması bloğun okunmaması falan da değil. Hayatım monoton oldu son aylarda. İşe gidip geliyorum, film izliyorum yatıyorum. Bunu tekrarlıyorum. Dışarı da çıkılamıyor kafa dağıtmaya. Ot bile bizden daha sosyaldir.

Leblebi yiyip dizi izleyerek süper ötesi sosyal hayatıma devam edeyim en iyisi.

Sağlıcakla.

Exit mobile version